ගිරා පුතේ

             

ඉන්න බැහැ කියා අතු සතරේ බිලිං	ගසේ
යන්නෙ කොහොම නුඹ ගිරවුන්ගේ සිනා	ඇසේ
කන්න බැරි උනත් ඉවසන් ඔය ඇඹුල්	රසේ
එන්න නම් එපා යළි දහසක් පැතුම්	නැසේ
ගොළු වෙලා කිමද? ඉපදී නුඹ ගිරා	කුලේ
ඔලු නමා එපා ඉන්නට දොඩවනා	රැලේ
තලු මරා උඹත් කාපන් ඒ බිලින්	පලේ
දළු ලලා නොදිරු බෙනයට යමු අපිත්	කැලේ
අතු මතින් ඉහල අත්තට යන රටා	බලා
සිතු ලෙසින් බැයිද නුඹ හට කිමද	නැවතිලා
රතු පැහෙන් දිලෙන මාලය ගෙලේ	පළදලා
පැතු ලෙසින් ගිරව් ඉගිලී උඹව	තනිකලා
වටු සියොත් රඟන රන්වන් කරල් බර	කෙතේ
අටු පිටින් කඩන් එන්නට අපෙත් හිත	ඇතේ
තටු සලන්න බැහැ සවියක් නැහැ	පියාපතේ
ඉටු කරන් උඹේ යුතුකම මගෙ ගිරා	පුතේ